Nie zna wprawdzie twórczości laureatki - wyznaje szczerze - ale wie, że „to pisowska panienka”, gdyż… świadom jest jej upodobań. Nawiasem mówiąc, ta argumentacja i ten język mogą być w nauczaniu naszego zawodu szczególnie cennym dla studentów przykładem, jak nie należy pisać po dziennikarsku. A przez sąd koleżeński owa „pisowska panienka” mogłaby być uznana za epitet obraźliwy (oczywiście nie z powodu „pisowska”…).
Przed kilku laty na zjeździe delegatów SDP prezesowi też było przykro, że - przyznał ex cathedra - nasza organizacja pod batutą Krystyny Mokrosińskiej traciła polityczną niezawisłość i staczała się w odmęty polityki niewłaściwej. Wtedy Jacek Maziarski, już śp., publicznie zwrócił koledze prezesowi uwagę, że nie ma prawa oceniać działalności SDP, skoro sam nie jest niezależny. Czy kol. prezes przyjął do wiadomości ten zarzut, którego wyraz werbalny w niczym nie przypominał owych „panienek” z jego zasobów leksykalnych?
Tymczasem rok czy dwa później skierował do koleżanek i kolegów przesłanie „Bez niedomówień”, w którym właściwie nie wiedząc z jakich powodów niezbyt ładnie i przede wszystkim ignorując rygory faktograficzne spostponował partię PiS. Znów więc ktoś przypomniał koledze prezesowi, tym razem na łamach „Forum Dziennikarzy”, brak niezależności i u z a s a d n i ł tę inkryminację jego powiązaniem m e r k a n t y l n y m, politycznym i towarzyskim z kręgami nieprzychylnymi ówczesnemu (i dzisiejszemu) profilowi SDP. Na nic – i ten głos owego kolegi z SDP został, jak wynika z przywołanej na początku wypowiedzi prezesa honorowego, zlekceważony.
Albowiem kol. Bratkowski sprawując honorowo funkcję honorową prezesa honorowego doskonale obywa się bez vox populi, nie interesują go jego oceny, jest mu obojętne, co populus myśli o swym prezesie honorowym. To lekceważenie nie może oczywiście, jak indoktrynuje on razem ze swymi tyleż cynicznymi co bezmyślnymi adherentami, pomniejszać jego tolerancyjności, którą się szczyci wszędzie - nie tylko we własnym środowisku zawodowym.
Jacek Wegner
