Ciężko jest podążać za nowym. Nie chodzi o to, że nowego trzeba się bać, również w mediach. Zwłaszcza w epoce szalejącej racjonalizacji zatrudnienia i optymalizacji kosztów trzeba się uczyć nowych rzeczy. I choć na przykład nawigacja po twitterze jest nadal dla mnie równie prosta co punktacja w krykiecie, to doskonale rozumiem tych, którzy z tego serwisu czerpią wiedzę i poznają opinie innych o otaczającym świecie.
Ale wydarzenia ostatnich dni pokazują, że nie na twitterach i tym podobnych, drogie koleżanki i drodzy koledzy, polega medialna rewolucja! Mam dla Was dobrą nowinę. Z dziennikarstwa jednak da się wyżyć. Wszak każdy z nas jest potencjalnym słupem reklamowym. No może nie na miarę tych, co na ekranie w czasie najlepszej oglądalności albo na pierwszej stronie gazety finansowanej przez Skarb Państwa, ale – przyznajmy – nasze potrzeby nie są aż tak wielkie.
A zarobić można na wszystkim. Na przykład piszący te słowa ma do pracy kilometr, który stara się pokonywać pieszo. Wiem, że to nie to samo co maraton, ale mogę zadeklarować, że przez następny miesiące będę czynił staranne przygotowania do pokonania tego trudnego dystansu biegiem. No, może truchtem. I nie będę się nawilżał jakimś izotonikiem, ale potraktuję sprawę profesjonalnie i całościowo: od porannej toalety, śniadania, kawy, jogurtu, po odpowiedni strój. I obiecuję, że na blogu/vlogu/twitterze/portalu/facebooku (niepotrzebne skreślić) będę rzetelnie - jak na dziennikarza przystało - opisywał swą codzienną walkę z własnymi słabościami. Oczywiście nie pomijając nazw produktów, które w przygotowaniu do tego ekstremalnego wysiłku, mi pomogły. Od oczekiwanych sponsorów nie pogardzę nawet drobnymi datkami, zwanymi lokowaniem produktu, bo przecież trudne są początki wypracowania nowych standardów w mediach, jako rzecze Tomasz Machała.
A jak już wspólnymi siłami je wypracujemy, to hulaj dusza, diabła nie ma. Dziennikarz będzie marketerem, a marketer… też marketerem.
Tomasz K. Kleszczewski
