Cięty Rafał Ziemkiewicz puścił ćwierka „Joanna Szczepkowska czy Marysia z Gorzowa? Wybierz jutro w kiosku tygodnik na swój poziom intelektualny”. Bo tygodnik wSieci braci Karnowskich lansuje Marysię Sokołowską gdy Joanna Szczepkowska dostała stały felieton na łamach doRzeczy. Bliski braciom portal wPolityce daje swoim czytelnikom taki oto wybór w ankiecie: wSieci i Marysia - czyli prawda, odwaga, młodość, czysty polski kapitał, czy doRzeczy i Joanna - czyli wiadomo jakie pieniądze wydawcy Wprost i publicystka pozyskana z Wysokich Obcasów GW?
Niechby szanowni koledzy pamiętali o „grze na dwóch fortepianach”. Karnowscy słusznie dociskają pedał swego koncertowego instrumentu, bo grają ostro i hucznie dla masowej publiczności. Gdy trzeba pomagają sobie cymbałami, nieprawdaż? Marysia na okładce i wywiad z nią jest uderzeniem w c-dur w rozgrywce z premierem Tuskiem. Natomiast Paweł Lisicki gra kameralnie na pianinie dla słuchaczy nieco wybredniejszych i stara się podkradać publiczność swej konkurencji z lewa. Felieton dla Szczepkowskiej jest również uderzeniem w c-dur, aczkolwiek bez dociskania pedału. Bo Szepkowska przyciągnie za sobą część swoich miłośników zaś jej odejście z Wyborczej daje czytelnikom GW do myślenia.
A poza tym – bez przesady! Tygodnik wSieci publikuje też artykuły poważnych profesorów i mądrych publicystów. Oczywiście doRzeczy nie jest gorsze, często lepsze na odcinku powagi, i również publikuje teksty, których nie chce się czytać.
Rafał Ziemkiewicz w swoim ćwierku podał prawdę materialną, ale jako metafora poziomu obu pism jest nieco krzywdząca. Natomiast wPolityce poleciało demagogią. Bo jakie jest zaprzeczenie „prawdy, odwagi, młodości, czystości polskiego kapitału”? I jaki to ma wpływ na przekaz doRzeczy?
Lepiej przyjąć zasadę, że pieniądz nie śmierdzi, jeżeli jest zacnie wykorzystany. W wypadku doRzeczy idzie na utrzymanie w obiegu publicznym najlepszych publicystów z poważnym przekazem. Gdybyśmy mieli dokładnie się nawzajem obwąchiwać, jakież to wonie uderzyłyby w nozdrza! A choćby z kieszeni niezależności politycznej dynamicznego duetu. Dajcie sobie spokój z tym wypominaniem kapitału od wydawcy Wprost. Było inaczej przeprowadzić operację wyjścia z Presspubliki. A teraz grajcie zgodnie na dwóch fortepianach dla różnych publiczności.
